خانه » اخبار » اخبار علمی » ربات‌ها و آینده بشر

ربات‌ها و آینده بشر

آیا باید با پیشرفت ربات‌ها نگران آینده بشر باشیم؟
با خواندن مطلب زیر شاید به این نتیجه برسید که انسان دوپا چندان آینده دور و درازی نخواهد داشت!

سوفیا

سوفیا

«سوفیا»، یا بقول عرب‌ها «صوفيا»، یک خانم ربات انسان‌نمای هنگ کنگی است که سال ۲۰۱۵ چشم به جهان گشوده است و سال ۲۰۱۷ دولت عربستان به این ربات مونث تابعیت و گذرنامه عربستان را داده و علاوه بر این مسئولان این کشور در تدارک شهر یا شهرکی هستند که ربات‌ها نقش عمده را در مدیریت آن داشته باشند.

سوفیا خانم پا ندارد، ولی می‌تواند مثل آدم‌ها دستش را حرکت بدهد، حرف بزند، شوخی کنی، بخندد، جشمک بزند، و سنگ قیچی کاغذ بازی کند.

سوفیا در مورد دریافت حق شهروندی عربستان سعودی با خوشنودی می‌گوید: «من از این بابت احساس غرور می‌کنم. این یک رویداد تاریخی است»!

اما سوفیا در آغاز راهی است که تواناتر شدن ربات‌ها از هر لحاظ را در پیش دارد.

آینده

اصلا لازم نیست ربات‌ها همشکل و هم اندازه انسانها باشند، مهم کارکرد و توانایی‌شان است.

مثلا یک ربات معلم برای تدریس در مدرسه یا دانشگاه، می‌تواند بصورت نمادین بشکل یک صفحه نمایش سه بعدی باشد که در مدرسه و دانشگاه برای کسانی که دوست دارند در کلاس درس حاضر شوند نصب شده است.

ربات معلم علاوه بر تدریس و کنترل محصلان حاضر در کلاس قادر خواهد بود تا از طریق اینترنت و خطوط تلفن و ماهواره‌ها با میلیون‌ها دانش آموز یا دانشجو و علاقه‌مند در ارتباط یک به یک باشد و تدریس کند و پرسش کند و پاسخ دهد.

پرسشی که برای ما مطرح می‌شود این است که وقتی ربات‌ها اینقدر پیشرفت می‌کنند که می‌توانند جانشین معلم و مدیر کارخانه و کارگر و کشاورز و خلبان و دکتر و مهندس و شهردار و رئیس جمهور و غیره شوند، و صدها و هزاران برابر بهتر و دقیق‌تر و سریع‌تر از انسان‌ها و بدون خطا کار کنند، چه نیازی به درس خواندن است؟

معمولا آدم‌ها درس می‌خوانند تا شغل و کار مناسبی پیدا کنند، وقتی ربات‌ها آنقدر پیشرفت کنند که همه کارها را خودشان انجام دهند، و خود ربات‌ها ربات‌های پیشرفته‌تر را طراحی کنند و بسازند، آدم‌ها بیکار خواهند بود و بیکاری نیازی به درس خواندن ندارد!

پس در آن روز چند میلیارد آدم بی‌سواد خواهیم داشت که در رفاه و بی‌خیالی زندگی و خوشگذرانی می‌کنند!

در آن روز هیچ تاکسی و اتوبوس و قطار و مترو و هواپیمایی وجود نخواهد داشت و ربات‌های پرنده که با استفاده از نور خورشید یا نور ماه یا حتی نور ستارگان کار می‌کنند انسان‌ها را در هوای پاک و تمیز اینور و آنور می‌برند، پرسش این است که در آن روز آدم‌ها به چه دردی می‌خورند؟

در آن روز انسان‌ها انگل جامعه و کره زمین، و نابود کننده منابع خواهند بود و شرط عقل و منطق و انسان دوستی (!) این است که انسان‌ها ابتدا عقیم شوند و بعد با یک همه پرسی همگی پودر و خاکستر شوند… و الفاتحه.

پرسشی که در آن روز، یعنی روز پس از نابودی انسان‌ها، مطرح می‌شود این است که اگر ربات‌ها آدم‌ها را از بین ببرند، آنوقت ربات‌ها به چه درد می‌خورند؟

به این پرسش شما پاسخ دهید!

اشتراک گذاری مطلب

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می گذارد

avatar
wpDiscuz
تمام حقوق سایت بروز نیوز محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز