عروسی و مشروب و امام رضا (ع)

5 (100%) 2 votes

آنچه که در ادامه می‌آید بر اساس مطالب منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی نوشته شده و ما خودمان به چشم خودمان شاهد آن نبودیم و راست و ناراست آن و صحت و سقمشان را تایید نمی‌کنیم. شما اگر اطلاع بیشتری دارید لطف کنید ما را نیز آگاه فرمایید.عروسی و مشروب و امام رضا (ع)

عروسی در دهه اول انقلاب
راویان اخبار و ناقلان آثار و طوطیان شکر شکن شیرین گفتار چنین حکایت کرده‌اند که در دهه اول انقلاب، ممد، جوان انقلابی و با غیرت، ترک تحصیل می‌کند و برای دفاع از کشور و ناموسش به جبهه‌های جنگ می‌رود.

در سایه امنیتی که ممدها ایجادمی‌کنند، فرامرز، رفیق و همکلاسی ممد، درسش را تمام می‌کند و با عنوان آقای مهندس مشغول کار می‌شود و یک روز همراه خانواده و یک دسته گل و مقداری میوه، سوار بر پیکانی که تازه خریده، برای خواستگاری به خانه آذر می‌روند.

آذر، دختر نجیب و خوش بر و رویی است که از بسیار پیش‌ترها قولش را به ممد داده‌اند و به اصطلاح نافشان را برای هم بریده‌اند، حالا و با وارد شدن آقای مهندس به سرنوشتش، بر سر دو راهی ازدواج با فرامرز یا ممد قرار گرفته است، فرامرزی که آینده روشنی دارد و ممدی که در گیر جنگی است که معلوم نیست کی تمام شود و آیا روزی روزگاری زنده یا سالم بر خواهد گشت و تازه اگر زنده و سالم برگردد، فوق فوقش موتور باباش را بردارد و بشود پیک موتوری!

آذر بعد از چند ثانیه کلنجار رفتن با وجدانش، بله را می‌گوید و جلسه خانوادگی وارد مذاکره در مورد جشن عروسی و بده و بستان و شرایط مربوطه می‌شوند.

آن روزها، مثل حالا نبود که مردم دیدشان اقتصادی و دلار زده باشد، آن روزها حداکثر تلاش پدر و مادرهای دو طرف این بود که تلاش کنند تا زندگی خوب و موفق را برای دو جوان تامین کنند و هوای هر دو را داشته باشند، مهم‌ترین شرط دو طرف این بود که جشن عقد و عروسی در روز تولد امام رضا (ع) برگزار شود و قمر در عقرب نباشد!

ما که به چشم خودمان ندیدیم، اما می‌گویند که در دهه اول انقلاب، و زمان دفاع مقدس، معمولا مراسم ازدواج به سادگی و در منزل یکی از بستگان یا نزدیکان برگزار می‌شد و اگر جشنی می‌گرفتند، بسیاری از آن جشن‌ها شباهت زیادی به مراسم ترحیم داشت، خانم‌ها با چادر سیاه توی یک اتاق و آقایان با قیافه سنگین و مغموم و ساکت توی یک اتاق دیگر می‌نشستند و همه منتظر بودند که مراسم چه موقع تمام شود تا بروند دنبال کار و بار و زندگی‌شان.

آن روزها، مردم تلاش می‌کردند تا خود را معمولی و مستضعف نشان دهند و اگر هم مایه‌دار و ثروتمند بودند، در ظاهر و پیش روی مردم و قوم و خویش و فامیل از ثروت و مکنت‌شان استفاده نمی‌کردند و ساده می‌زیستند، و در جشن عروسی، فوق فوقش، چیزی که جلوی مهمانان می‌گذاشتند یک عدد پرتقال و یک عدد سیب و یک لیوان آب بود و یک نوع غذا، که احتمالا چلو کباب کوبیده بود یا قیمه و قورمه. آن‌هایی هم که می‌خواستند بترکونند با یک لقمه نان و پنیر و سبزی، یا یک لقمه نان و حلوا از مهمانان پذیرایی می‌کردند!

در اینگونه مراسم از ساز و آواز نیز خبری نبود، اما آن سال‌ها نوحه خوانی رواج داشت و یکی از معرف‌ترین نوحه‌ها این گونه آغاز می‌شد:

ممد نبودی ببینی
آذر شوهر کرده
آخ و واویلا…

عروسی و مشروب و امام رضا (ع)عروسی در دهه اخیر
همانطور که می‌دانید، در دهه اخیر بسیاری از ازدواج‌ها به طلاق ختم می‌شود و جوانان این دوره صبر و تحمل زیادی برای زندگی طولانی با یک نفر را ندارند و از آنجایی که مردم دید اقتصادی و دلار زده وسیعی پیدا کرده‌اند، در میدان جنگ خواستگاری تمام تلاش دختر و خانواده‌اش این است که خود را ارزان نفروشند. پسر و خانواده‌اش نیز به دنبال خرید کالایی شیک و پر زرق و برق و دست نخورده هستند که بشود جلوی مردم پزش را داد.

در مورد مراسم عروسی این روزگار، ما که به چشم خودمان ندیدیم، اما می‌گویند که شرط و شروط در این مایه‌هاست که عروسی در باغ بزرگی در خارج شهر و خارج از محدوده نیروی انتظامی برگزار شود، همراه دی‌جی و ارکستر و خواننده خانم، و ده‌ها نمونه پیش غذا و غذاهای خارجی و داخلی و دسر و آب‌میوه طبیعی و شیرینی و کیک، و وجود انواع و اقسام مشروبات الکی، و اختلاط زنان و مردان، و رقابت در فشن شو بخصوص از سوی زنان و استفاده هر چه کمتر از پارچه در پوشش خانم‌ها، و رقص و رقص و رقص، و عشوه و قر و خنده و بوس و کنار…

این روزها، مردم تلاش می‌کنند، حتی اگر مستضعف باشند، با قرض و قوله خود را مایه‌دار و لاکچری نشان دهند تا آبرو داری کرده باشند، و بر پدر «حرف مردم» دو صد لعنت!

راویان اخبار و ناقلان آثار و طوطیان شکر شکن شیرین همچنین حکایت کرده‌اند که در این باغ‌ها، اتاق کوچکی را اختصاص می‌دهند به مراسمی خاص در اواخر جشن، ویژه برخی از مهمانان بزرگسال وی‌آی‌پی، و در آنجا منقلی وجود دارد و وافورهایی مذهب و تریاک ناب و دود و دم و سیر و سفر در عوالم هفتگانه ه‍پروت!

هر چند در اینگونه مراسم بین خانواده‌ها در جزییات اختلاف وجود دارد، اما در یک چیز هر دو خانواده هم رای و متحد و متفق هستند و آن این است که حتما و حتما عروسی در روز تولد امام رضا (ع) برگزار شود و قمر در عقرب نباشد!

باری، این نشان می‌دهد که همچنان مردم ما معتقد و با ایمان مانده‌اند و خداوند توفیقشان افزون کناد!

Share this page to Telegram

لطفا بنویسید که درباره نوشته فوق چه نظری دارید:

avatar