آیا می‌شود مثل کامیکاتسو شهری بدون زباله داشت؟

کامیکاتسو، شهری کوهستانی در جنوب غربی ژاپن است، شهری کوچک، اما دارای جامعه‌ای مدرن. در خیابان‌های این شهر خبری از کامیون‌های حمل زباله نیست، و در بیرون این شهر نیز کوهی از زباله و بوی گند و گنداب وجود ندارد. مردم کامیکاتسو تقریبا تمام زباله‌های خود را بازیافت می‌کنند.

 بخشی از زباله‌ها برای تبدیل به کود دفن می‌شوند و بقیه به دقت دسته‌بندی و جدا و شستشو می‌شوند و به مراکز بازیافت تحویل داده می‌شوند.

آیا می‌شود مثل کامیکاتسو شهری بدون زباله داشت؟مردم این شهر علاوه بر داشتن شهری پاک و نمونه، درآمدی نیز از این راه بدست می‌آورند و کسب و کارهایی نیز در جهت مدیریت پسماند و بازیافت بوجود آمده است.

به علاوه مردم این شهر سعی می‌شود تا حد امکان کاغذبازی نکنند و حتی موقع خرید، به جز مواقع ضروری، رسیدی چاپ نشود. برای خرید نیز بجای کیسه‌ و پاکت از زنبیل و کیسه‌های قابل استفاده مجدد و ظروف خانگی استفاده می‌کنند!

این نوع کار و همکاری، در ابتدا برای شهروندان کامیکاتسو کمی دشوار و وقت‌گیر بود و خیلی‌ها مخالف آن بودند، اما آن‌ها خود را با این تغییرات هماهنگ کردند و امروز به خود و شهر و دستاوردشان افتخار می‌کنند.

 درباره کامیکاتسو
کل جمعیت این شهر ۱۵۷۹ نفر است، ۷۵۹ مرد و ۸۲۰ زن. تعداد خانوارها نیز ۷۹۴ خانوار است.

ایا ما نیز می‌توانیم؟
آیا می‌شود در ایران، شهر یا شهرک یا منطقه یا محله بدون زباله داشت؟

لطفا نظر خود را در این باره بیان کنید!

تجسم کن!
فرض کنید قرار است که این طرح در محله‌ای کوچک از شهر تهران آزمایش شود.

گام اول: نخستین شرط برای موفقیت این طرح، همکاری کامل و بدون قید و شرط دولت است.

گام دوم: جمع کردن و آماده کردن مردم در سالن‌های سخنرانی و تبلیغ و آگاهی و تشویق است و این کار باید توسط داوطلبان سازماندهی و انجام شود و دولت در هیچ بخشی نباید دخالت کند!

متاسفانه گام دوم از گام نخست سخت‌تر و نفس‌گیرتر است و به احتمال تا چند صد سال آینده، این طرح به گام سوم که عمل است نخواهد رسید!

مردم ایران
ما مردم کثیف و تنبل و مغروری هستیم، حتی بسیاری از ایرانیان کسر شان خود می‌دانند که فضای مشترک زندگی خود را در مجتمع‌ها و آپارتمان‌ها بطور دسته جمعی و گروهی و مشترک، خودشان پاک کنند.

ما حتی حاضر نیستیم خم شویم و یک برگ درخت یا کاغذ را از روی زمین مشترک ساختمانمان برداریم و در سطل زباله بیندازیم، کوچه و خیابان و محله پیشکش!

به ما چه!
متاسفانه ما را عادت داده‌اند که فردی کار کنیم و از کار گروهی و همکاری با افرادی که نمی‌شناسیم و از کار داوطلبانه پرهیز کنیم.

پول می‌دم!
اگر با زور و خواهش مردم را جمع کنیم و از اجرای طرح محله بدون زباله سخن بگوییم، احتمالا اکثریت خواهند گفت ما سهم و شارژ خودمان را می‌دهیم و شما بروید شهروندان شهر کامیکاتسو را بیاورید تا شهر ما مثل شهر خودشان کنند!

نظر شما چیست؟

Share this page to Telegram
درحال ارسال
امتیاز دهی کاربران
0 (0 رای)

لطفا بنویسید که درباره نوشته فوق چه نظری دارید:

avatar