بار اولته اعدام می‌شی؟

بخشی از فیلم «تصنیف باستر اسکراگز» درباره روزهای آخر یک کابوی جوان است که نقش او را «جیمز فرانکو» بازی می‌کند.

این شخص به جرم تلاش برای سرقت بانک محکوم به اعدام با طناب دار می‌شود، هر چند از روی خوش‌شانسی نجات می‌یابد، ولی کمی بعد به جرم دیگری که مرتکب نشده و برای بار دوم طناب دار را به گردنش می‌اندازند.

بار اولته اعدام می‌شی؟

در لحظه اعدام، در کنار او پیرمردی ایستاده که بر گردن او نیز طناب دار انداخته‌اند. پیرمرد، ترسان، و با صدای بلند گریه می‌کند.

بار اولته اعدام می‌شی؟

کابوی جوان با قیافه‌ای دنیا دیده و سرد و گرمِ روزگار چشیده و با لبخندی دوستانه رو به پیرمرد می‌گوید: «هوم، بار اولته؟»

گریه پیرمرد لحظه‌ای کوتاه متوقف می‌شود و گیج و منگ به کابوی نگاه می‌کند و می‌پرسد: «هان؟» و دوباره می‌زند زیر گریه!

بار اولته اعدام می‌شی؟

نتیجه اخلاقی:
گریه کردن مشکلی را حل نمی‌کند… ابله بودن نیز!

 

***

نگاه دیگران به  صحنه اعدام:

عالیه: «این دیالوگ رو خداییش از آبادانی‌ها کپی کردن. اینو به شکل یه جوک آبادانی سال‌ها پیش شنیدم. آبادانیه را با یکی دیگه می‌برنشون پای دار، آبادانیه لاف آخر رو اینجور می‌زنه، رو به همراهش که به شدت می‌لرزیده می‌کنه و می‌گه کااا بار اولته اعدام می‌شی؟!»
.
جک النترن: «دیدن این صحنه در سالن سینما و همراه عده بسیار زیادی بامزه بود. وقتی جیمز فرانکو می‌پرسید: بار اولته، همه زدند زیر خنده!»
.
رسول: «مطمئنم یه جایی هست، اون بالاها، دور از اینجا، که آدما دیگه همدیگرو نمی‌کشن!
اگه نباشه، پس زندگی چه معنی می‌ده؟!»

 

The Ballad Of Buster Scruggs

 

مطلب نامرتبط:
زن‌مان را بکُشیم یا طلاق دهیم؟!

guest
1 نظر
تازه ترین
قدیمی ترین بیشترین امتیاز
Inline Feedbacks
View all comments
نصف النهار مربع
نصف النهار مربع
13 روز پیش

خدا بود این دیالوگ، حداقل باید روش یک ساعت کامل فکر کرد که یه ادم چقدر میتونه خسته باشه که با اون جهره و خستگی داخل فبلم، اون دیالوگ رو بگه