بار اولته اعدام می‌شی؟

بخشی از فیلم «تصنیف باستر اسکراگز» درباره روزهای آخر یک کابوی جوان است که نقش او را «جیمز فرانکو» بازی می‌کند. این شخص به جرم تلاش برای سرقت بانک محکوم به اعدام با طناب دار می‌شود، اما از روی خوش‌شانسی نجات می‌یابد، ولی کمی بعد به جرم دیگری که مرتکب نشده و برای بار دوم طناب دار را به گردنش می‌اندازند.

بار اولته اعدام می‌شی؟

در لحظه اعدام، در کنار او پیرمردی ایستاده که بر گردن او نیز طناب دار انداخته‌اند. پیرمرد با صدای بلند گریه می‌کند.

بار اولته اعدام می‌شی؟

کابوی با قیافه‌ای دنیای دیده و سرد و گم روزگار چشیده و با لبخندی دوستانه به پیرمرد می‌گوید: «بار اولته؟»، گریه پیرمرد لحظه‌ای کوتاه متوقف می‌شود و گیج و با تعجب به کابوی نگاه می‌کند و دوباره می‌زند زیر گریه!

بار اولته اعدام می‌شی؟

نتیجه اخلاقی:
گریه کردن مشکلی را حل نمی‌کند… ابله بودن نیز!

 

***

نگاه دیگران به این صحنه:
عالیه: «این دیالوگ رو خداییش از آبادانی‌ها کپی کردن. اینو به شکل یه جوک آبادانی سال‌ها پیش شنیدم. آبادانیه را با یکی دیگه می‌برنشون پای دار، آبادانیه لاف آخر رو اینجور می‌زنه، رو به همراهش که به شدت می‌لرزیده می‌کنه و می‌گه کااا بار اولته اعدام می‌شی؟!»
.
جک النترن: «دیدن این صحنه در سالن سینما و همراه عده بسیار زیادی بامزه بود. وقتی جیمز فرانکو می‌پرسید: بار اولته، همه زدند زیر خنده!»

Share this page to Telegram

لطفا بنویسید که درباره نوشته فوق چه نظری دارید:

avatar