گزارشگر استرالیایی: آواز فرانک سیناترا در ایران

بخشی از خاطرات سفر یک استرالیایی به ایران

 

«مرد ایرانی، در خانه‌اش، اصرار کرد که آهنگ «راه من» فرانک سیناترا را با دستگاه عهد بوقش برایم پخش کند!

همسرش با لبخند به من میوه و شیرینی تعارف کرد. او اولین زنی بود است که پس از هفته‌ها، بدون روسری می‌دیدم، مرا چون عضوی از خانواده‌شان پذیرفته بودند. احساس کردم اگر الکل ممنوع نبود، این خانم بطری مشروبی جلویم می‌گذاشت.

***

فرانک سیناترا می‌خواند:

«و اینک پایان راه، نزدیک است
فصل نهایی پیش روست.
دوست من، بی‌پرده برایت خواهم گفت،
حقایقی را که درباره‌شان تردیدی ندارم…»

***

گزارشگر استرالیایی: آواز فرانک سیناترا در ایران
روهان اسمیت Rohan Smith – بی‌آبی – دریاچه مهارلو – عکس از @athenastroe

روهان اسمیت، گزارشگر استرالیایی درباره سفرش به ایران نوشت:

«هوا تاریک شده بود. در کنار خیابانی شلوغ بودم که دستی آستین مرا گرفت. من در جست‌وجوی غذا در یکی از مناطق مرکزی ایران، بی‌هدف در حال قدم‌زدن بودم؛ شهری که هرگز قبلا به آن نرفته بودم؛ جایی که پیدا کردن یک وعده غذای ساده در آن غیرممکن به نظر می‌رسید. حتما شبیه گمشده‌ها بودم.

مردی که در دهه هفتم عمرش بود مرا کنار کشید و غافلگیرانه با زبان سلیس انگلیسی از من پرسید اهل کجا هستم، دنبال چه می‌گردم و آیا او می‌تواند به من کمک کند؟ او مشتاق کمک‌کردن بود و من مشتاق‌تر بودم که به او اجازه دهم کمک کند.

ما در کوچه پس‌کوچه‌ها پرسه زدیم تا اینکه به یک ساختمان خاموش رسیدیم. شامی در کار نبود. رستوران در شب بسته بود اما چند حرف سریع به زبان فارسی آن را باز کرد.

من جوجه و سبزیجات خوردم. سعی کردم یک نوشیدنی محلی را هضم کنم؛ یک نوشیدنی که از ماست و چیز‌های دیگر ساخته شده که فقط خدا می‎‌داند چیست!

سپس صورتحساب را دریافت کردم. چیزی کمتر از هشت دلار بود. با این حال، او پیشنهاد کرد که (به جای من) پرداخت کند. سخاوتمندی او غیر منتظره بود.

گزارشگر استرالیایی: آواز فرانک سیناترا در ایران
قدم زدن زن جوانی در یکی از کوچه‌های شیراز – عکس از روهان اسمیت

چیز‌های زیادی درباره ایران غیرمنتظره است. ایران یک محیط خصمانه نیست؛ آنطور که اغلب استرالیایی‌ها تصور می‌کنند. چندی بعد، در منزل او به اتفاق همسر و پسرش چای نوشیدیم. من شوکه شده بودم که این چقدر «غیرایرانی» است.

همسرش با لبخند، میوه و شیرینی تعارف کرد. در طی چند هفته که در ایران بودم، این اولین زنی بود که بدون روسری می‌دیدم. او در کنار خانواده راحت بود.

پسرش به نوعی حامی دونالد ترامپ است (او از ذکاوت تجاری این مرد تجلیل می‌کند)؛ پسری که علی‌رغم ممنوعیت قانونی موسیقی زنده، آهنگ‌های دانس الکترونیک می‌سازد، و با اینکه فیسبوک و توییتر فیلتر هستند، از آنها استفاده می‌کند.

جنتلمن پیر که در خیابان به من پیشنهاد کمک کرد، اکنون بر اجرای آهنگ فرانک سیناترا خواننده آمریکایی روی دستگاه قدیمی‌اش برای من اصرار می‌کند. او هوادار پروپاقرص آهنگ مای وی از فرانک سیناترا است. همزمان با اجرای این آهنگ به طور مکرر حرکات موزون از خود نشان می‌دهد.

گزارشگر استرالیایی: آواز فرانک سیناترا در ایران
زنی نشسته در کنار فواره‌های میدان نقش جهان اصفهان – عکس از روهان اسمیت

او و خانواده‌اش به من درباره ایران گفتند. کشوری که عاشق آن هستند اما دارای مشکلات عمیقی است. گویی آنها منتظر بودند چیزی را از سینه‌هایشان خارج کنند: مکالمه‌ای که آنها نمی‌توانستند علنا با همسایگانشان داشته باشند.

این چیزی نبود که من فکر می‌کردم در ایران پیدا کنم. با این حال به من کمک می‌کند تا بفهمم چرا اکنون ایران در یک حالت نزاع قرار دارد.»

گزارشگر استرالیایی: آواز فرانک سیناترا در ایران
غمگین‌ترین قایق‌های گردشگری، تشنه آب – دریاچه مهارلو – عکس از @athenastroe

منبع:
سایت فرارو
www.news.com.au

اینستاگرام روهان اسمیت
instagram.com/ro_smith

 

And did it my way
Yes, it was my way

گزارشگر استرالیایی: آواز فرانک سیناترا در ایران
5 (100%) 2 votes
Share this page to Telegram

لطفا بنویسید که درباره نوشته فوق چه نظری دارید:

avatar