خیابان گردی: زن چاق و واشینگتن، دی.سی!

در خیابان‌های سرشار از آلودگی صدا و هوا قدم می‌زدم که رسیدم به تقاطع یک خیابان اصلی و کوچه‌. قبل از اینکه از عرض این تقاطع بگذرم خودروی پژو ۲۰۶ از من سبقت گرفت و وارد کوچه شد.

راننده این خودرو زن چاقی بود که در حالیکه نعره می‌زد: «کامیونه فکر کرده اینجا واشینگتن، دی.سیه!» از جلویم رد شد!

خیابان گردی: زن چاق و واشینگتن، دی.سی!

خیابان‌ها سرشار از رانندگانی است که در رانندگی کم‌دان و قانون شکن و کم فرهنگ، و در شخصیت مغرور و از خود راضی و مستبد، و در روان افسرده و عصبی و خشمگین و نامتوازن هستند و متاسفانه رانندگان زن‌ بهتر که نیستند، بر اساس مشاهدات بدتر نیز هستند.

بطور مثال این خانم راننده اگر فقط از روی مشکلات روانی با صدای بلند با خودش حرف می‌زد، که باید دستگیر و ممنوع‌ الرانندگی شود و اگر در تماس تلفنی بود که باید دستگیر و مجازات شود که صحبت کردن با موبایل هنگام رانندگی جرم است!

اما چرا گفت: واشینگتن، دی.سی؟
مساحت تهران ۷۳۰ کیلومتر مربع و مساحت واشینگتن، دی.سی ۱۷۷ کیلومتر مربع است؛ آنجا نیز چون اینجا خیابان‌های شلوغ و پر ازدحام دارد و خیابان‌هایش آنقدر وسیع و پت و پهن نیست تا راننده کامیون هر کاری دلش خواست بکند؛ غرب وحشیِ وحشی هم نیست تا راننده کامیون ششلول به کمرش ببندند و مبارز بطلبد، پس چرا این خانم داد زد: «کامیونه فکر کرده اینجا واشینگتن، دی.سیه»؟… شاید برای یافتن پاسخ باید یک زن چاق پشت فرمان پژو ۲۰۶ بود!

خیابان گردی: زن چاق و واشینگتن، دی.سی!

نکته: کجا حق تقدم با عابر پیاده است؟
– روی خط عابر پیاده، که بدون چراغ راهنمایی باشد، حق تقدم با عابر پیاده است!
– در خیابان‌های فرعی، کوچه‌ها و معابری که بدون چراغ راهنمایی باشند، حق تقدم با عابر پیاده است!
– هنگام خروج خودروها از پارکینگ و منازل حق تقدم با عابر پیاده است!

در ضمن راننده محترم، هرگاه به خط کشی عابر پیاده‌ای رسیدید که چراغ راهنما نداشت و شما خودروی خود را متوقف کردید تا پیرمرد یا پیرزن یا خانم خوشگل و خوش‌قد و بالایی رد شود، قیافه از خودراضی بخود نگیرید و فکر نکنید که آن روز یک عمل نیک کرده‌اید، این وظیفه شماست که توقف کنید! در ضمن اصلا فکر نکنید راننده خوبی هستید که توقف کردید تا عابران رد شوند، دیگران راننده‌های بدی هستند که قانون شکنی می‌کنند!

«حق تقدم با عابر پیاده است» یعنی چه؟
وقتی طبق قانون جایی حق تقدم با عابر پیاده باشد، رانندگان خودرو باید خودروی خود را متوقف کنند و صبر کنند تا عابران پیاده رد شوند، حتی اگر عابری آهسته حرکت کند، رانندگان باید شکیبا باشند و بوق نزنند و گاز ندهند و قیافه نگیرند!

به کجا چنین شتابان؟
در خیابان‌های سرشار از آلودگی صدا و هوا قدم می‌زدم که رسیدم به یک چهار راه فرعی. خوشبختانه برای عبور از سطح خیابان خط کشی عابر پیاده داشت، اما از چهار خودرویی که پس از من به آنجا رسیدند، هیچکدام توقف نکردند و حق مرا در تقدم عبور از روی خط عابر پیاده لگد مال کردند!

شوربختانه خودروی آخری مزین به تابلوی تعلیم رانندگی بود، و راننده‌اش که قاعدتا معلم آموزشگاه بود، خانمی بود که یکدستش به فرمان بود و یکدستش به موبایل و داشت ور می‌زد… به قول قدیمی‌ها وای به روز که بگندد معلم!

وجدان و انسانیت
معمولا رسم بر این است که رانندگان خودروها وقتی به خط‌کشی عابر پیاده‌ای می‌رسند که چراغ راهنما ندارد، با وجویکه می‌دانند یا باید بدانند که حق تقدم با عابر پیاده است، اما نه فقط توقف نمی‌کنند، که حتی سرعت خود را کم نمی‌کنند، و انتظار دارند، عابران، اگر می‌توانند رد شوند، و اگر نمی‌توانند صبر کنند… حکایت انسانی است که در دریا در حال غرق شدن است و بر فراز پلی، اینگونه رانندگان ایستاده‌اند و تماشا می‌کنند و وقتی آن انسان غرق شد، این رانندگان می‌روند دنبال کار و زندگی‌شان!

Share this page to Telegram

لطفا بنویسید که درباره نوشته فوق چه نظری دارید:

avatar